Mikeja Anja rrëfen anën private të Tose Proeskit

Vite pas tragjedisë, kujtimet për Tose Proeskin vazhdojnë t'i zgjojnë njerëzit në të gjithë Ballkanin — një mike e afërt rrëfen si ishte ai jashtë kamerave.

Vdekja e papritur e Tose Proeskit më 16 tetor 2007 la një boshllëk të qëndrueshëm te miliona fansa në rajon. Kujtimet personale nga ata që e njohën privatisht ndihmojnë të portretizohet ai si artist dhe, po ashtu, si njeri.

Anja Mironova, një mike e vjetër, foli hapur për karakterin e tij privat, e shqetësuar nga ata që përdorin emrin e tij për publicitet. Ajo tha: „Mund të them se ai është një person për gjithë jetën. Gjithmonë i sinqertë, optimist, por gjithashtu shumë emocional dhe i fortë. Asnjëherë nuk e pashë Tosen të irritohej për të grindur. Ende ishte duke buzëqeshur, edhe kur nuk i shkonte për të qeshur. Tose nuk ishte një shenjtor, për të qartësuar. Ai ishte thjesht një djalë që sot nuk ekziston, një njeri i përmbushur dhe i kujdesshëm që do t'i ndihmonte të gjithë." Ajo shtoi se sjellja dhe mirësia e tij burojnë nga familja dhe kisha.

Detaje të vogla pas imazhit publik

Përtej karrierës shkëlqyese, Tose preferonte një jetë më të tërhequr: e donte operan, muzikën e filmit dhe filmat historikë, interes për sportin dhe pak para vdekjes i kushtoi kohë mësimit të gjuhëve të huaja, veçanërisht i tërhequr nga italishtja. Kur lodhej pas një shfaqjeje, në vend që të ankoheshte, me një buzëqeshje thoshte: „Uf, sa bukur u lodha!"

Shtrirja e bujarisë së tij tregohet në një episod që ndau në rrjetet sociale Ariton Rama nga lagjja Çair e Shkupit. Ndërsa Aritoni organizonte ndihmë për fëmijë jetimë me prejardhje shqiptare, turke dhe boshnjake përmes Kryqit të Kuq lokal dhe pasi kishte marrë refuzime të përsëritura nga politikanë dhe biznesmenë, ata iu drejtuan yllit atëherë më të madh muzikor të Ballkanit.

„Isha me të vërtetë i befasuar kur Tose më iu afrua dhe më përshëndeti, e më tha: 'Unë di disa fjalë në shqip: faliminderit, ditën e mirë, ju dua'. Ai më kujtoi se bota përbëhet nga njerëz të mirë dhe të këqij, dhe detyra jonë është t'i përqafojmë të mirët", kujtoi Aritoni. Pesëmbëdhjetë ditë më vonë, Tose e kontaktoi personalisht dhe dhuroi 8.000 euro, me dëshirën e shprehur që të gjitha paratë të shkonin për fëmijët pa prindër me origjinë shqiptare. Më vonë ai erdhi papritur përsëri për t'i përqafuar fëmijët, të cilët e përshëndetën në gjuhën e tyre amtare, ndërsa ai u tha: "Ju dua të gjithë!"

Këto veprime spontane dhe kujtime shpjegojnë pse Tose Proeski mbetet një frymëzim i përhershëm — një interpretues që me këngën dhe zemrën e hapur arriti të bashkonte audienca nga komunitete të ndryshme.

Foto: material shtypi nga ngjarja