Далија Стојановска, 16, репрезентативка во XCO и цикло‑крос

Далија Стојановска, на 16 години, веќе е дел од националниот тим и бележи пласмани на меѓународни трки во планинскиот велосипедизам (XCO) и цикло‑крос (CX), носејќи го дресот со државниот грб на Македонија.

Од детска слика во Будимпешта до подиуми низ Балканот

Стојановска ја поврзува својата прва искра со велосипедот со една трка во Будимпешта: "Пред едно девет години, мајка ми ме однесе на цикло-крос трка во Будимпешта. Имаше трка во градскиот парк и отидовме да ја гледаме. Ми беше интересно да гледам трка, првпат во животот. На овие трки, прва категориja обично е У5 (под пет години), па се појави едно мало девојче со розов фустан. Беше на една многу голема угорница и го туркаше велосипедот, додека фустанот ѝ се лелееше зад неа. Одеше бавно, но не застануваше и не се откажуваше. Веднаш ѝ кажав на мајка ми: „Сакам да бидам како неа".

За подготовката и напорите во XCO и CX, таа ги именува своите тренери и ментори: Жолт Бур, Тамаш Шош, Виктор Шпециар, Андраш Парти (олимпиец), Вираг Бусаки и сегашниот тренер Жолт Јухас, кои ѝ помогнале да ја усоврши техниката и да издржи напорите на трките.

Како резултати, таа посочува неколку посебни пласмани: второ место на Балканскиот шампионат во XCO во Чапљина (БиХ); второ место на XCO трка во Самобор, Хрватска; пласман на трката на ЕМОФ во Куманово во 2025 година; и првата трка во цикло-крос оваа сезона, возена минатата недела во Будимпешта. Исто така, настапи на Европското првенство во XCO годинава во Градиште, Романија, како дел од тимот Унгарија‑Македонија.

Стојановска е членка на два клуба: нејзиниот матичен клуб во Скопје, Енерџи сајклинг, предводен од лидерот Љубиша Кондев, и унгарскиот тим Cube Csömör, предводен од Тибор Валтер. Таа ја истакнува поддршката на тренерот Жолт Јухас, кој ѝ ги прави плановите за тренинзи и ја тренира со трпение.

Освен спортот, таа зборува неколку јазици — македонски, унгарски и англиски — и учи германски на училиште. Стои зад своите зборови за цената на спортот: во моментов поседува четири велосипеди за три дисциплини и ја истакнува поддршката од семејството и од клубовите како клучна за продолжување на кариерата.

Кога на патеката доаѓа најтешкиот момент, таа го повторува своето мото: "Диши длабоко, диши!" и вели: "Да, тешко е, но мораш да продолжиш. Болката е привремена, а доколку се откажеш, нема враќање назад". Нейните амбиции за иднината вклучуваат настапи на повеќе Европски и светски трки и, во најголем сон, Олимписки игри.

Фото: прес-материјал од настанот