Dunja Ivanova: Sporti dhe muzika për mua nuk janë kundërthënie, por ekuilibër

Dunja Ivanova kombinon sportin elitar me rrugën akademike dhe muzikore: është kampione në biçiklizmin malor maratonë dhe siguroi kualifikim të drejtpërdrejtë për Kampionatin Botëror të Maratonës me renditjen në rundën e tretë të HERO UCI Marathon World Cup në Andorra, ndërsa paralelisht është doktoreshë e shkencave në filozofi, autore dhe mësuese e pianos.

“Andorra ishte një përvojë jashtëzakonisht e veçantë”

Ivanova e përshkroi garën në Andorra si një sfidë të veçantë fizike: “Andorra ishte një përvojë jashtëzakonisht e veçantë, sidomos sepse për herë të parë u përballa me një garë në një lartësi të tillë mbi nivelin e detit. Nisja ishte rreth 1,650 metra, ndërsa shtigji ngjitej deri në 2,300 metra, që vetë përbën një sfidë serioze fiziologjike. Mungesa e adaptimit të duhur ndaj ajrit të holluar ishte një nga sfidat më të mëdha. Trupi thjesht reagon ndryshe në atë lartësi dhe çdo përpjekje ndihet më e fortë. Shtigji ishte serioz, me ngritje të pjerrëta teknike, pjesë shkëmbore dhe zbritje të shpejta e të pamëshirshme. Në ato kushte nuk ka vend për gabime dhe çdo moment kërkon përqendrim të plotë, aftësi dhe ekzekutim të paprekur. Andorra është një vend që njëkohësisht të teston dhe të frymëzon, dhe renditja në 20-shen e parë të Kupës Botërore na siguroi gjithashtu kualifikimin e drejtpërdrejtë për Kampionatin Botëror të ardhshëm në Itali. Ky rezultat është dëshmi që konsistenca, disiplinimi dhe përkushtimi i njerëzve që janë pjesë e ekipit tim janë po aq të rëndësishme sa edhe puna ime personale. Pa ta, asnjë majë nuk do të ishte e arritshme”.

Ajo thotë se motivimi për sportin nuk është një pikë e vetme, por një proces që vazhdimisht ndërtohet: frymëzimin e nxjerr nga vetë procesi — nga përpjekja, nga natyra dhe nga momentet kur duhet të reagosh instinktivisht dhe me saktësi. Për të, adrenalina është një pasojë, një kujtesë se je gjallë dhe po i sfidon kufijtë e tu.

Ivanova e nisi karrierën garuese gjashtë vjet më parë kur u bë pjesë e klubit të biçiklizmit Energy. “Me biçikletën jam e lidhur që nga fëmijëria e hershme, por atëherë ajo ishte simbol i lirisë dhe i eksplorimit. Rruga garuese nisi gjashtë vjet më parë, kur u bëra pjesë e klubit të biçiklizmit Energy. Atje filloi kuptimi i vërtetë i sportit — struktura e tij, serioziteti dhe qëllimi. Nga kureshtja, gradualisht lindi dashuria për procesin, për shtigjin dhe për tejkalimin e vazhdueshëm të vetes. Mbështetja nga familja natyrisht ishte e rëndësishme që nga fillimi. Nëna dhe babai më rritën me idenë që të mos kem frikë dhe të shkoj edhe për atë që duket e pamundur. Nga ata mësova që guximi nuk është mungesë e frikës, por aftësi për të ecur përpara pavarësisht saj. Kjo është një vlerë që më ndjek edhe sot në çdo arritje timen. Babai im, si sportist, la një gjurmë të thellë me shembullin e tij dhe gjithçka që ai bëri për sportin, me guximin dhe përkushtimin e tij, më formësoi patjetër. Në njëfarë mënyre, e trashëgova natyrshëm atë rrugë, jo sepse duhej, por sepse është pa dyshim e drejtë”.

Reagimet nga rrethi, thotë Ivanova, janë shumë pozitive dhe tepër të rëndësishme: “Reagimet nga rrethi janë shumë pozitive dhe për mua shumë të rëndësishme. Por vlera më e madhe nuk është vetëm në mbështetje, por në momentet kur historia ime frymëzon dikë tjetër të bëjë një ndryshim pozitiv në jetën e tij”.

Nga perspektiva e rezultateve, ajo thekson renditjet ndërkombëtare, kualifikimin për Kampionatin Botëror të Maratonës dhe renditjen historike në listën botërore të UCI-së që vendosi flamurin maqedonas në faqen e parë mes tri-dhjetëra konkurrenteve më të mira femra. Por ambicia e saj shkon më larg — ajo dëshiron të krijojë një sistem dhe një rrugë të qartë për gjeneratat e ardhshme që do të hyjnë në këtë sport.

Ivanova nuk e sheh veten si një fituese të lindur, por si një luftëtare që me punë dhe konsistencë ka ndërtuar sukseset e saj. Për fund, ajo përmbledh sinergjinë midis artit dhe sportit: “Muzika dhe sporti për mua nuk janë kundërthënie, por ekuilibër. Njëri sjell qetësi dhe ritëm të brendshëm, tjetri dinamikë dhe sfidë. Së bashku krijojnë një tërësi ku nuk ka mërzi, por vazhdimisht rinovim”.

Foto: Arkiva Dunja Ivanova