Душан „Дуле" Љубисављевиќ — музика и тивка битка

Тагата за предвремено починатата музичка ѕвезда Душан „Дуле" Љубисављевиќ не се бледее во сеќавањата на публиката — неговите песни продолжуваат да живеат и денес. Во Македонија уште со иста емоција се пеат „Виолина и гитара“, „Марама“ и „Мене место не ме фаќа“.

Дуле е роден на 29 мај 1974 година во Штип. Музычката страст ја развиваше уште како дел од штипскиот рок-бенд „Александрија“, а подоцна заедно со детскиот другар и виолинист Никола Јанков – Коки се пресели во Скопје по завршувањето на средното образование во потрага по поголема афирмација.

Клучна пресвртница во нивната кариера беше 1996 година, кога на фестивалот „Макфест“ победија со „Виолина и гитара“ (авторски потпишана од Александар Митевски и Валентино Скендеровски). Песната стана моментален хит, а „Дуле и Коки“ се искачија на самиот врв на македонската естрада; заедно снимија над 50 композиции, меѓу кои „Марама“, „Дај ми шанса“ и „Јас сум за тебе“.

Болката која ја криеше

Иако го познаваа како енергичен и насмеан музичар, малкумина знаеја дека Дуле водеше тивка, неколкумесечна борба со рак. Негова сопруга, Љупка, подоцна јавно ја откри вистинската причина за неговото заминување: тој ја криел болеста за да ги поштеди најблиските.

Душан почина ненадејно на 23 септември 2013 година, на 39-годишна возраст, во скопска клиника — само четири месеци по венчавката со Љупка. Родниот Штип го испрати со Ден на жалост; кафулињата беа празни и знамињата беа спуштени на половина копје додека естрадата и публиката се простуваа од својот скромен колега со големо срце.

Неговиот долгорочен соработник и пријател Никола Јанков – Коки често во интервјуа зборува за заедничките почетоци и за тоа колку длабок печат оставила нивната дружба. Во емисијата „Кафе муабети“ тој признал дека луѓето сè уште го нарекуваат „Дуле“, што за него е потврда дека трајната вредност на нивната музика живее и по неговото заминување.

Фото: прес-материјал од настанот