Mickoski kërkon unitet dhe paralajmëron se do të 'pastronte mbetjet'; u ul pranë prokurorit Nenad Saveski

Më 8 shtator 2026, në 35‑vjetorin e pavarësisë, kryeministri Hristijan Mickoski mbajti një fjalim në platon para Qeverisë në Shkup, ku kërkoi unitet dhe paralajmëroi se do të "pastronte nga mbetjet". Ai foli para përfaqësuesve të rëndësishëm të administratës së udhëhequr nga VMRO‑DPMNE dhe u ul pranë prokurorit shtetëror Nenad Saveski.

Pikat kryesore të fjalimit

“Le të shikojmë sinqerisht edhe kohët kur kemi qenë në lartësinë e detyrës historike dhe edhe kohët kur nuk kemi qenë të denjë për sakrificat dhe idealet e brezave para nesh. Ishin vite që i humbëm, mundësi që i humbëm. Ishin breza që prisnin më shumë nga ne, por morën më pak. U morën vendime të dhimbshme dhe u bënë koncesione të rënda. U ndryshua flamuri, kushtetuta, emri. Shumë njerëz ikën sepse nuk panë hapësirë në vendin e tyre për të realizuar atë që dinë dhe mund të bëjnë; shumë njerëz të ndershëm panë si përpara tyre kalonin ata me lidhje më të mira, me mbrojtje më të madhe politike apo me më pak ndërgjegje, dhe të zellshmit, të qetët dhe të aftët, ata mbi supet e të cilëve në të vërtetë qëndron çdo shtet, mbetën të padukshëm,” tha Mickoski.

Ai kujtoi se gjatë tre e gjysmë dekadave janë ndërtuar institucione, është krijuar sistemi monetar dhe ekonomik i pavarur, vendi është bërë anëtar i Kombeve të Bashkuara dhe i NATO‑s, dhe ka kaluar përmes embargos, krizash, konflikte dhe ndarjesh politike që e formësuan shtegun e shtetit.

Mickoski i bëri thirrje qytetarëve të kenë detyra konkrete: të duan vendin pa e gënjyer atë, të jenë krenarë por të mos fshehin plagët e tij, të festojnë fitoret dhe të mësojnë nga humbjet, dhe në vend që gjithmonë të pyesin çfarë bota na bëri neve, ndonjëherë të kenë guximin të pyesin çfarë ne vetë i kemi bërë vendit tonë.

“Lufta jonë është të krijojmë një vend ku një fëmijë, pavarësisht se ku është lindur dhe sa para kanë prindërit e tij, të mund të arrijë në majë me dije dhe përpjekje; një vend ku një mjek i ri nuk do të duhet të largohet mijëra kilometra për të pasur një jetë dinjitoze; një vend ku një fermer do të dijë se puna e tij ka vlerë, një sipërmarrës se ligji do të vlejë njësoj për të gjithë, dhe një punëtor se puna e tij nuk është një shifër e lirë në bilancin e dikujt tjetër,” tha Mickoski.

Ai paralajmëroi më pas për atë se kë e zgjedh shteti për të shpërblyer: “Një shtet, në fund të fundit, është pikërisht ana që zgjedh ta shpërblajë. Nëse shpërblen më të aftit, do të përparojë. Nëse shpërblen më të ndershmit, do të ketë besim. Nëse shpërblen punën, do të krijojë. Por nëse shpërblen mbetjet, atëherë mbetjet patjetër do të bëhen elita. Dhe një shtet në të cilin mbetjet bëhen elita është një shtet nga i cili elita e vërtetë largohet. Pikërisht këtë duhet ta ndryshojmë. Jo nga hakmarrja. Jo për llogari politike. Por sepse pa vendosjen e drejtësisë themelore nuk ka shtet të fortë, nuk ka ekonomi funksionale, nuk ka besim dhe nuk ka të ardhme.”

Mickoski i bëri thirrje për ndalimin e ndarjeve dhe kritikoi ata që, sipas tij, janë kundër projekteve infrastrukturore dhe shëndetësore: “Ata janë kundër spitaleve, kundër rrugëve, kundër një qendre klinike të re, kundër objekteve infrastrukturore për komunat që po i ndërtojmë, kundër hekurudhës me shpejtësi të lartë, kundër rritjes së pagave dhe pensioneve. Kundër databazave, kundër investimeve të reja. Nëse thuhet se duhet një avion i ri qeveritar, ata menjëherë hidhen dhe thonë se jeni luksoz. Dhe nuk numërojnë sa jetë do të shpëtohen sepse ai avion është edhe për atë qëllim. Kjo është politikë me pamje të shkurtër,” tha ai.

Ai gjithashtu përmendi të dhëna ekonomike, duke thënë se në tremujorin e dytë të vitit 2026 rritja reale e PBB‑së ishte 4.3 për qind — një nga ritmet më të mira në Europë — dhe vuri në dukje se tremujori i dytë i vitit të kaluar kishte shënuar 3.5 për qind rritje.

Nga S. K. Delevska

Foto: СДК.МК)