Митровденска задушница на 7 ноември: посетете гроб и запалете свеќа

Православните христијани ќе ја одбележат Митровденската задушница в сабота, на 7 ноември — една од четирите годишни саботи посветени на поменот за упокоените.

Потекло и обичаи

Црквата ги утврдува задушниците како посебни саботи за помен и молитва за починатите. Митровденската задушница секогаш паѓа во саботата пред празникот на Светиот великомаченик Димитриј (08 ноември): верниците учествуваат на литургија и парастос, а потоа многумина одат на гробишта за молитва, за да носат жито и лепче освештано со црвено вино и да палат свеќи.

Овој обред е стара пракса која е востановена уште во XIV век и делумно потекнува од руска традиција. На почетокот задушницата беше посветена пред сѐ на паднатите за верата и татковината, меѓу кои историски се споменуваат монасите Александaр Пересвјат и Ослабја од Московската обител на Живоначалната Троица, кои паднале во борбата против Мамај.

По победата на Димитриј Јованович Донски на Куликовското поле во 1380 година, тој ја посетил нивната света обител и предложил годишен помен да се врши во саботата најблиску до празникот на св. вмч Димитриј. Подоцна Црквата ја вброила оваа задушница меѓу вселенските родителски саботи и проширила спомнувањето на сите починати.

Во нашиот народ и денешно се практикуваат голем број обичаи: се носи храна на гробот и/или во црквата (што не е формално црковно правило), печат се «просфори» — леб со бело брашно, се приготвуваат ракија, пиво, вино или вода, а на некои места се вари и жито. Верниците даваат милостина, а се палат онолку свеќи колку што се споменуваат мртви, бидејќи светлината на свеќата го симболизира Христовото светло за душата.

Свештениците вршат индивидуални панихиди и го окадуваат гробот по барање на блиските; ако свештеникот не може да дојде, некој присутен со тамјан го окадува гробот. Ако гробот е предалеку, црквата советува да се запали свеќа и да се послужи панихида во храмот за упокојување на душата.

Фото: Илустрација (АИ)