Detaje të reja e tronditëse nga tragjedia në Elbrus: u përpoqën ta ngrohën Almën, pastaj nisi shi i ngrirë…
Një dëshmi e pretenduar përshkruan sëmundje në 5.500 m, thirrje të dështuara për ndihmë dhe përkeqësim të shpejtë të kushteve të motit gjatë zbritjes.
Kanë dalë detaje të reja, ende jozyrtare, për tragjedinë në Elbrus ku humbën jetën pesë alpinistë nga Bosnja dhe Hercegovina. Të dhënat mbështeten në një dëshmi të pretenduar të dhënë nga njëri prej dy të mbijetuarve të ekspeditës, Kemal Vidimlić.
Në dëshmi thuhet se problemet e para shfaqën rreth 5.500 metra, kur Alma Okanović u ndje keq. Alma, bashkëshorti i saj Denis dhe mjekja Meliha Čaušević vendosën të ndërprisnin ngjitjen dhe të zbresnin, ndërsa pjesëtarët e tjerë të grupit vazhduan drejt majës.
Moti i keq dhe pamundësia për të kontaktuar shërbimet e shpëtimit
Pasi përshkuan vetëm disa dhjetëra metra, mali u kap nga një stuhi e fortë dëbore. Gjatë rrugës takuan ngjitës që po zbrisnin dhe i paralajmëruan se më lart dukshmëria ishte thuajse zero. Atëherë, sipas pretendimeve, Kemal Vidimlić, Haris Adilović, Nermin Talam dhe 63-vjeçari Almir Krivdić vendosën të ktheheshin.
Grupi u bashkua sërish, por gjendja e Almës u përkeqësua në mënyrë të menjëhershme. Pavarësisht përpjekjeve për ta ngrohur dhe për t’i dhënë ndihmë, u bë e qartë se pa shpëtimtarë profesionalë nuk do të mund të mbijetonte. Haris Adilović mbeti me Almën, Denis dhe mjeken, ndërsa Vidimlić, Talam dhe Krivdić u nisën për ndihmë.
Sipas pretendimeve, nuk arritën të krijonin kontakt me shërbimet e shpëtimit — mesazhet nuk kalonin, thirrjet telefonike nuk hynin, prandaj nisën sa më shpejt drejt bazës. Kushtet e motit u përkeqësuan më tej: nisi shi i ngrirë, frynte erë shumë e fortë dhe dukshmëria ishte thuajse zero.
Sipas dëshmisë, Almir Krivdić filloi të humbiste forcën; shokët i jepnin elektrolite, vitamina dhe stimulantë, por ai më nuk mundej të lëvizte vetë. Nermin Talam qëndroi me të, ndërsa Kemal Vidimlić pas thuajse tre orësh arriti tek ngjitës të tjerë që e çuan te shpëtimtarët. Gjatë zbritjes Haris Adilović humbi shtegun, por në fund u gjet dhe u shpëtua nga anëtarë të shërbimit të shpëtimit.
Në dëshmi Vidimlić deklaroi: "Vdiqën në duart e tij. Ai ishte me ta për pesë orë. Kur kuptoi se më nuk mundte të bënte asgjë, u nis për të shpëtuar jetën e tij" — një deklaratë që nënvizon shpejtësinë me të cilën u përkeqësua situata. Këto pretendime ende nuk janë konfirmuar zyrtarisht nga institucionet kompetente.
Foto: material i shtypit nga ngjarja
