Forumi i hendbollit të femrave në Ohër: pesë legjenda me mesazhe të forta

Më 26 shtator 2026, në Qendrën Sportive “Biljanini Izvori” në Ohër u mbajt forumi i parë për hendbollin e femrave, i organizuar nga Federata e Hendbollit e Maqedonisë së Veriut. Nën moton “One game. One voice. One future.”, forumi synoi të rritë zhvillimin, dukshmërinë dhe përkrahjen për hendbollin e femrave.

Në panel morën pjesë emra të mëdhenj: Indira Kastratović, Andrea Lekiq, Lidija Horvat, Suzana Lazović dhe Dragana Cvijić, të cilat ndanë rrugët e tyre nga fillimet deri te ndeshjet dhe medaljet më të mëdha. Në ngjarje ishin të pranishme delegacione dhe ekipe nga katër vendet pjesëmarrëse në “Trophy Macedonia” — Maqedonia e Veriut, Mali i Zi, Serbia dhe Kroacia — si dhe ekipe lokale dhe të reja që dëshironin të dëgjonin kampionet nga afër.

Mesazhe për disiplinë, sakrificë dhe solidaritet

Panelistet diskutuan pesë tema: “Rruga ime”, “Çmimi i suksesit”, “Jeta jashtë fushës”, “Balkani dhe hendbolli i femrave” dhe “Dukshmëri më e madhe për hendbollin e femrave”. Andrea Lekiq theksoi rëndësinë e disiplinës dhe dashurisë për sportin dhe përshkroi rikuperimin e vështirë: “We all know how important it is to talk about women's handball, so many thanks to the Handball Federation of North Macedonia for the invitation. I think every athlete should be guided by love and discipline. Motivation is not constant, keep discipline..

“The Achilles tendon injury was the hardest period for me, then I thought running would be impossible for me. But that situation forced me to learn about myself again, from recovery to the moment I returned to the courts. Our sport has ups and downs, surround yourself with positive people from friends to coaches. I think a person should not be alone, but with people they trust for the hard moments. I was very disciplined; without that I would not have succeeded, love of the sport was the main guide. Critics come and go. The path from the start to the end of your career is the most important medal, you will meet a large number of friends,” ajo tha.

Në diskutim u përfshinë edhe vështirësitë që hasin sportistet që duan të bëhen nënë — shumë prej tyre ndeshen me klauzola në kontrata ose me përfundime të parakohshme të marrëveshjeve. Paneli nxit një reagim sistemik për t’i mbështetur, jo për t’i dënuar sportistet që zgjedhin familjen.

Dragana Cvijić foli për komentet publike dhe nevojën për rezistencë: “When I was younger the comments hit me, but in Serbia we have something called stubbornness. The hardest part is to sleep that night after the comments, until the next match comes. In sport it's okay to lose, the most important thing is to have given your maximum…when you are aware you did everything, comments no longer have meaning,” tha ajo, dhe shtoi: “They will judge you, they will wait for your mistake, but you should not give up…fights, falls and rises.”

Indira Kastratović u shpreh që nuk është vonë për të filluar sportin — ajo nisi në moshën 16-vjeçare — dhe kërkoi mbështetje nga prindërit në vend të kritikave. Lidija Horvat theksoi se përparimi kërkon punë dhe sakrifica: “There was a moment when you realise you stagnate; you must decide whether to stay at that level or give your maximum to move forward. Without work there is nothing. You sacrifice celebrations, family gatherings, holidays; there is always some sacrifice, the most important thing is to have a family that understands and supports you. If you had to be born again, I would choose the same sport,” theksoi ajo.

Në përfundim, pesë panelistet nënshkruan një deklaratë që nis iniciativën e përbashkët për lidhjen e komunitetit të hendbollit të femrave në Maqedoninë e Veriut dhe rajon, me qëllim krijimin e kushteve më të mira për brezat që vijnë. Të pranishmit patën mundësi të fotografohen dhe të takohen me idhujt e tyre.

Foto: material shtypi nga ngjarja