Péter Magyar hap dosjet e agjentëve të regjimit komunist
Qeveria publikon nga 4 nëntori kartonët Form‑6 dhe regjistra me emrat e informatorëve; dosjet më të detajuara priten në shkurt 2027.

Më 4 nëntor 2026 qeveria e kryeministrit Péter Magyar nisi publikimin e regjistrave të shërbimeve sekrete të periudhës komuniste që përmbajnë emrat e personave të regjistruar si informatorë ose persona kontakte. Ky hap, që e plotëson një premtim elektoral të Magyar dhe partisë Tisza, sjell në dukje dokumente që prej dekadash kërkohen nga historianët dhe familjet, por po ashtu rrezikon të zgjojë zbulime të dhimbshme.
Data 4 nëntor mbart peshë historike në Hungari: atë ditë në 1956 trupat sovjetike shtypën kryengritjen anti‑komuniste. Dekadat pasuese të sundimit njëpartiak shfrytëzuan aparatin e sigurisë shtetërore për të monitoruar dhe rekrutuar rrjete bashkëpunëtorësh — ndonjëherë me dije, ndonjëherë pa dijeninë e të regjistruarve.
Qeveria njoftoi se nga 4 nëntori do të publikohen të ashtuquajturat “dosje agjentesh” — përfshirë kartonët e regjistrimit të tipit Form‑6 — dhe se regjistrat më të detajuar, të njohur si dosjet B, do të bëhen të disponueshme deri në fund të shkurtit 2027. Kryeministri e shpjegoi lëvizjen si një pjesë të nevojshme të ndryshimit të sistemit: "We are fulfilling one of Tisza's most important promises and on November 4 we are publishing the agent dossiers of the socialist dictatorship. This is a belated, difficult and sensitive issue that will affect many families. But without this there can be no change of the system," shkroi ai në Facebook.
Hyrja në arkiva është çështje e vjetër. Qasja pjesërisht u lehtësua që nga fundi i viteve 1990: një ligj i 1994‑s krijoi mjete për verifikimin e zyrtarëve, qytetarët mund të kërkonin dosjet e veta që nga 1997, dhe qasja u zgjeroi nga viti 2003. Megjithatë, dispozitat ligjore lejuan ministritë të bllokonin transferimin e materialeve në Arkivin Historik të Shërbimeve të Sigurisë (ÁBTL), dhe dokumentet u përdorën herë pas here në përplasje politike; partitë në pushtet kanë votuar shpesh kundër hapjes — Fides, sipas përllogaritjeve mediatike, ka votuar kundër më shumë se 30 herë.
Çfarë do të dalë dhe çfarë duhet ruajtur kujdes
Sipas njoftimeve, do të dalin kartonët e regjistrimit (Form‑6) dhe indeksët e njohur si "kutitë numër gjashtë", ndërsa dosjet B — të shkruara nga oficerët përgjegjës dhe që nganjëherë shtrihen në qindra faqe — do të ngarkohen gradualisht gjatë muajve të ardhshëm. Arkivat shohin se në listat publike mund të figurojnë rreth 50,000–60,000 emra, brenda një vlerësimi më të gjerë deri në 150,000 persona të regjistruar në të kaluarën.
Drejtori i ÁBTL, Gergő Bendegúz Cseh, paralajmëroi për kufizimet e dokumenteve: "You should not believe everything that the state security organs and their archives claim." Ai theksoi se shumë dokumente janë të paplota, disa janë shkatërruar dhe shumë shënime nuk përputhen domosdoshmërisht me realitetin.
Reagimet janë të ndara. Historiani János M. Rainer vlerëson se publikimi do të kishte pasur më shumë kuptim menjëherë pas rënies së regjimit dhe e sheh hapin si kryesisht simbolik. Ndërkohë historiani Krisztián Ungváry përshëndeti vendimin dhe tha se ai do t'u mundësojë historianëve kërkime të reja dhe shoqërisë debate të freskëta: "Hungary needs such debates." Ai shtoi se "societal lies inevitably lead to a strained relationship with politics. The price for that was 16 years of Fidesz rule." Ungváry gjithashtu ka propozuar masa të lustracionit për të kufizuar mundësitë e ish‑anëtarëve të shërbimeve për të zënë funksione të caktuara publike.
Politikisht, hapja e dosjeve ka logjikën e vet për Magyar: ishte premtim elektoral dhe lidhet me përpjekjet e tij për të përballuar të shkuarën. Dokumentet pritet të nxisin kontrollime të figurave publike; në diskutime është përmendur edhe emri i József Horváth, ish‑zyrtari i departamentit përgjegjës për opozitën e brendshme, më vonë i angazhuar në punë inteligjence dhe këshilluese.
Qeveria ka njoftuar se do të ofrojë edhe mbështetje psikologjike për të prekurit dhe procedura për kërkesa të sqarimit të kontekstit. Megjithatë arkivistët dhe historianët paralajmërojnë se publikimi pa kontekst mund të krijojë keqkuptime: shfaqja e një emri në një regjistër nuk dëshmon automatikisht faj ose bashkëpunim të drejtpërdrejtë.
Foto: material shtypi nga ngjarja


