Weidel dhe Le Pen propozojnë tkurrje të fuqisë së Brukselit

Dy udhëheqëse të së djathtës evropiane kanë paraqitur plane konkuruese për të ristrukturuar Bashkimin Evropian, duke kërkuar kufizimin e kompetencave të institucioneve qendrore por duke pasur dallime thelbësore për çështjet ekonomike dhe të energjisë.

Alice Weidel, kryetare e Alternative for Germany (AfD), prezantoi në Strasburg paketën e saj "New Deal for Europe" një javë pas qëndrimit të Marine Le Pen në Bruksel me vizionin e saj. Të dy partitë synojnë rindërtimin e bllokut rreth sovranitetit kombëtar dhe dobësimin e institucioneve evropiane, por nuk pajtohen në politikat fiskale, energjetikën dhe shkallën e ndryshimeve.

Përpjekje të përbashkëta dhe ndarje të qarta

Politikisht, të dyja kanë pozitë të fortë në vendet e tyre: AfD fitoi në zgjedhjet rajonale të shtatorit në Saksoni-Anhalt dhe është në rrugë të bëhet për herë të parë udhëheqëse e një landi gjerman, ndërsa partia del e para në sondazhe kombëtare. Weidel deklaroi se synimi është të "take governmental responsibility after the next parliamentary elections." Në Francë, sondazhet e Ifop parashikojnë për Le Pen mbështetje midis 34 dhe 38 përqind në raundin e parë të zgjedhjeve presidenciale të vitit 2027.

Sa i përket politikës së jashtme, partitë bien dakord për ndalimin e financimit të mbrojtjes për Ukrainën dhe kritikojnë regjimin tepër rregullator të BE-së. Le Pen thotë se "exhausted French public finances" nuk mund të përballojnë më ndihmat për Kievin dhe kërkon heqjen e sanksioneve ndaj Rusisë, duke ruajtur vetëm stërvitje dhe furnizime me pajisje, por jo transferime financiare direkte. Nga ana tjetër, Weidel kërkon një marrëveshje paqeje dhe qasje diplomatike që respekton interesat e sigurisë së Ukrainës dhe Rusisë, duke shtuar se sipas saj Ukraina tashmë e ka humbur luftën.

Dallimi më i thellë është në ekonominë e brendshme. Le Pen propozon harmonizimin e taksave për duhanin, alkoolin dhe kompanitë e mëdha në nivel evropian për të luftuar dempingu fiskal dhe ndryshimin e mandatit të Bankës Qendrore Evropiane për t'u fokusuar te rritja, punësimi dhe inovacioni. AfD refuzon çdo transferim të sovranitetit fiskal ndaj Brukselit dhe kërkon që banka qendrore të kufizohet rreptësisht tek stabiliteti i çmimeve; Weidel vë në dukje se ECB-së i atribuohet aktualisht se "illegally financing state debts." Megjithatë, të dyja palët janë kundër borxheve të përbashkëta të BE-së dhe duan ulje të kontributeve kombëtare: Le Pen propozon një plafon prej pesë miliardë euro për Francën, ndërsa AfD kërkon mbylljen e rolit të Gjermanisë si financuesi kryesor.

Në fushën e energjisë ato shkojnë në drejtime të ndryshme: Le Pen mbështet taksën kufitare të karbonit në nivel evropian dhe propozon që kontributet buxhetore të shteteve të lidhen me nivelin e ndotjes dhe me përmbushjen e objektivave të Marrëveshjes së Parisit. AfD insiston në liri të plotë kombëtare për përcaktimin e mikstit energjetik, përfshirë qymyrin, energjinë bërthamore, gazin dhe burimet e rinovueshme, dhe e konsideron Green Deal-in si ndërhyrje të dëmshme në treg.

Në aspektin institucional, të dyja duan të zvogëlojnë rolin e Komisionit Evropian duke e kthyer atë në një sekretariat që shërben vendeve anëtare. Le Pen kërkon heqjen e Komitetit Evropian të Rajoneve dhe të Komitetit Ekonomik dhe Social Evropian; AfD shkon më tej duke propozuar që eurodeputetët të jenë të deleguar nga parlamentet kombëtare dhe jo të zgjedhur drejtpërdrejt. Strategjitë dallojnë: Le Pen pret ndryshime përmes fitoreve të partive të ngjashme në shtete si Spanja, Italia dhe Polonia, ndërsa AfD e sheh vitin 2029 si vendimtar. Nëse reformat dështojnë, AfD paralajmëron zgjidhje unilaterale që përfshijnë tërheqje nga politika kyçe të BE-së, veçanërisht Schengen dhe kuotat e emigracionit, sipas të cilave Berlini në vitin 2026 duhet të pranojë prerapordhje të 4.555 kërkuesve për azil. Si opsion i fundit partia parashikon që qytetarët gjermanë të vendosin për anëtarësinë me referendumin, megjithë vërejtjen e analistit belg Dave Sinardet se pas Brexit-it dalja nga Unioni nuk është më një opsion realist për forcat kryesore të së djathtës.

Foto: Fejsbuk)