Вештачка интелигенција проценува ризик од смртност кај пациенти со рак преку фотографија од лицето
Моделот го мери изгледот на возраста и краткорочниот ризик од смрт, но не е подготвен за клиничка примена без дополнителна валидација.

Американски истражувачи создадоа модел на вештачка интелигенција што преку анализа на фотографија од лицето дава проценка на биолошка возраст и ризик од смртност кај пациенти со рак. Моделот FAHR‑Face е обучен на повеќе од 40 милиони фотографии и е испитан на податоци од повеќе од 30.000 пациенти со рак.
Клучни наоди од студијата
FAHR‑Face ги вклучува функциите FAHR‑FaceAge, која ја проценува колку лицето изгледа постаро или помладо во однос на календарската возраст, и FAHR‑FaceSurvival, која дава резултат за ризик од смртност. Во групата на пациенти со највисок проценет ризик околу половина починале во рок од 90 дена, во споредба со околу два проценти во групата со најнизок проценет ризик. Истражувачите нагласуваат дека овие бројки се однесуваат на групи и не претставуваат сигурна прогноза за поединец.
Алгоритамот ги анализира деловите околу очите, челото и носот. Може да се работи за видливи знаци на губење мускулна маса, промени во мекото ткиво или општо влошување на здравјето, но екипата сè уште нема потврда кои точно визуелни елементи моделот користи.
„Ова е првпат да покажеме дека можеме директно да го предвидиме ризикот од смртност — не само биолошката возраст, туку и ризикот од смртност — само од фотографија“, изјавил Raymond Mak, радијациски онколог во Mass General Brigham Cancer Institute и еден од авторите на истражувањето. Тој додал дека целта е процената на здравјето врз основа на фотографии да биде „поквантитативна, поконзистентна и применлива во поголем обем, за да ги поддржи персонализираните одлуки за лекување, наместо да ја замени процената на лекарот.“
Независни експерти повикуваат на претпазливост. „Тоа што една фотографија може да го предвиди преживувањето не значи дека ни открива нешто што лекарот веќе не го знае“, предупредила Suchi Saria од Универзитетот Johns Hopkins. Miroslaw Bober од Универзитетот во Сари истакнал: „Предвидувањето на исходот не е исто што и неговото објаснување,“ и предупредил дека моделот не е валидиран како индивидуална веројатност за преживување и не е подготвен за клиничка примена.
Покрај тоа, постои загриженост за правичноста и општоста на методот. Потребни се дополнителни тестирања кај поразновидни популации за да се утврди дали моделот работи подеднакво добро кај лица со различна боја на кожата, возраст и потекло. Истражувачите заклучуваат дека во овој момент FAHR‑Face останува истражувачка алатка и дека е потребна понатамошна валидација пред да се користи како дел од клиничката пракса.
Фото: прес-материјал од настанот


