Jeta nën çati të improvizuar: familja në Veles dhe njerëzit në objekte të braktisura në Shkup

Pushtimi i banesave në Maqedoninë e Veriut mbetet një problem i pazgjidhur social. Në Veles një familje me fëmijë jeton nën një çati të improvizuar pa kushte themelore, ndërsa në Shkup dhjetra persona kërkojnë strehim në objekte të rrënuara dhe të braktisura.

Kur do të kthehen premtimet në strehë të denja?

Autoritetet lokale dhe kombëtare shpesh njoftojnë masa për të adresuar pushtimin e banesave, por deri tani këto njoftime nuk janë shndërruar në zgjidhje të qëndrueshme. Shërbimet sociale dhe komunat thonë se po përgatisin plane, por familjet vazhdojnë të jetojnë në kushte të pasigurta.

Rasti në Veles tregon koston humane: një shtëpi me fëmijë është e ekspozuar ndaj të ftohtit, pa higjenë të mjaftueshme dhe me të ardhme të pasigurt. Në Shkup, ndërtesat e braktisura janë strehë e përkohshme për dhjetra njerëz që nuk kanë ku të shkojnë, duke ngritur çështje shëndetësore dhe sigurie si dhe urgjencë humanitare.

Avokatët dhe fqinjët kërkojnë një strategji të koordinuar që kombinon strehim emergjent, akses në shërbime sociale dhe programe për banim të përballueshëm. Ekspertët theksojnë se ndihma afatshkurtër duhet të shoqërohet me investime në parandalim — si mbështetja e qirasë, ndërmjetësimi me pronarët dhe masa të synuara për uljen e varfërisë.

Autoritetet duhet të hartojnë një mapim të nevojave, të sigurojnë koordinim ndërinstitucional dhe të vendosin afate konkrete. Pa afate të qarta dhe monitorim të hapur, premtimet rrezikojnë të mbeten simbolike, në vend që të ofrojnë strehim të denjë për ata që kanë më shumë nevojë.

Foto: material shtypi nga ngjarja