Звоначка Бања кај Звонце: бањски рај со извори на 28°C

На само два часа возење од Македонија се наоѓа ретко промовирана бања во југоисточна Србија: селото Звонце и блиската Звоначка бања се сместени на шумовитите падини на Влашка Планина, што ги прави меѓу највисоките бањски места во регионот. Самото село е на 630 метри надморска височина, а изворите на Звоначка Бања лежат на 670 метри.

Археолошките наоди и остатоците од римски базен укажуваат дека термоминералните води се користеле уште во античко време, а местото било познато и во средниот век. Како модерно лекувалиште, бањата била обновена во 1912 година, по истражувањата на почетокот на 20 век при кои биле пронајдени и монети од римскиот период.

Првата значајна научна анализа на изворите во 1976 година покажа дека природната температура е 28 степени Целзиусови, со проток од 9 литри во секунда. Водата, која се користи за капење и за пиење, е богата со минерали: магнезиум, калциум, јод, стронциум, бариум, бакар и фосфор.

За здравјето и капењето

Традиционално, престојот и капењето во Звоначка Бања се сметаат за особено корисни при болести на локомоторниот апарат и ревматизам; кај нервни заболувања и ослободување од стрес; при проблеми со крвниот притисок и периферната циркулација; како и за тегоби поврзани со климактериумот. На располагање на гостите се два отворени базени во состав на некогашниот хотел „Мир“, постојано полнети со проточна термоминерална вода (28 степени).

Околината на бањата е сама по себе важна атракција. Недалеку се издига варовничкиот гребен Асеново Кале (1.032 метри), каде се гнездат ретките сури орли. Близу е и фасцинантната пештера Ватрена Дупка, која крие подземни канали долги со километри, како и кањонот на реката Јерма со вертикални карпи високи до 300 метри; неговиот најтесен дел локалното население го нарекува Цедалка (Цедиљка).

Во пошироката околина се наоѓаат и манастирот Суково и прочуениот средновековен манастир Поганово, подигнат кон крајот на 14 век како задужбина на Константин Дејановиќ Драгаш, внук на српскиот цар Душан. Благодарејќи на непристапниот терен, Поганово беше еден од ретките манастири поштедени од пустошења, а од 1949 година е заштитено како културно богатство од големо значење.

Фото: прес-материјал од настанот