Чивита ди Банџореџо, гратчето на карпа што се соочува со бавно исчезнување

На околу 120 километри северно од Рим се наоѓа едно од најнеобичните места во Италија — Чивита ди Банџореџо, мало гратче изградено на врвот на стрмен камен и поврзано со остатокот од светот само преку еден долг пешачки мост.

Во градот денес живеат помалку од 20 луѓе, но неговиот изглед и записаната историја го прават привлечен за туристи од целиот свет; токму поради таа судбина му е налепнат прекарот "град што умира".

Чивита е основана од Етрурците пред повеќе од 2.500 години. Некогаш населбата имала пет порти, а денес останала само една — Порта Санта Марија, позната и како Порта Кава. Патеката до неа води низ тунел врежан во карпата, а потоа преку мостот, кој е единствената директна пешачка врска со градот.

Армирано-бетонскиот мост е изграден во 1995 година. Поради потребите на жителите и работниците, локалните власти дозволуваат во одредени периоди од денот мостот да се преминува и со велосипед или мотоцикл.

Проблемот под површината

Најголемиот ризик не е изолацијата туку теренот: градот е изграден врз вулкански туф — порозна карпа формирана од стврдната вулканска пепел — која се еродира со векови. Тоа бавно рушење на потпорните страни ја прави иднината на населбата неизвесна.

Актуелната задача е да се најде рамнотежа помеѓу зачувувањето, туризмот и безбедноста: единствениот пристапен мост, малиот број жители и кршливоста на туфот ја отежнуваат одржливата заштита на средновековното место без да се менува пејсажот што го прави единствено.

Фото: прес-материјал од настанот