Dhjetë vjet nga Ligji i Integrimit në Gjermani: suksese dhe mangësi

Dhjetë vjet pas miratimit të Ligjit për Integrim në gusht 2016, debati politik dhe shoqëror në Gjermani mbi migracionin dhe kohezionin social mbetet i ashpër. Ligji — i ndërtuar mbi parimin "mbështetje dhe detyrime" — zgjeroi kurset e gjuhës dhe integrimit, lehtësoi hyrjen në tregun e punës dhe futi rregullin 3+2 për të rinjtë në arsimim profesional me kërkesa azili të refuzuara, por po ashtu vendosi detyrime më të rrepta si detyrimi për vendbanim të caktuar dhe masa sanksionuese për refuzim të masave të integrimit.

Arritje dhe mangësi

Ekspertët flasin për përfitime të prekshme në disa fusha dhe efekte dëmtuese në të tjera. "For someone who thinks strictly in terms of public order and political control, this integration law contained too much support and at the same time set too few demands. For example, a negatively concluded asylum procedure does not necessarily have to lead to leaving the country and was put in the background," thotë Holger Kolb nga Këshilli i Ekspertëve për Integrim dhe Migracion (SVR).

Një ndryshim i rëndësishëm është rregulli 3+2: persona me vendim të pavlefshëm azili mund të përfundojnë tre vjet arsim profesional dhe më pas të punojnë dy vjet në profesionin e fituar. Vëzhguesit vlerësojnë se kjo solli dobi për kompanitë, për vetë të prekurit dhe për sistemin e sigurimeve shoqërore, pasi nxit investimin në mësimin e gjuhës dhe kualifikimin profesional.

Megjithatë, hulumtimet pohojnë pasoja të padëshiruara. "We carried out an evaluation and found that in particular the obligation to live in a specified place at regional level reduced employment rates by five to ten percent. The reason is that the people who came to us were distributed disproportionately to structurally weak regions with high unemployment. If we keep people in regions where the economy does not work well, that naturally has negative consequences for their integration into the labor market," thotë Herbert Briker, drejtues i Departamentit për Migracion, Tregun e Punës dhe Ekonominë në Institutin e Berlinit për Hulumtime Empirike mbi Integrimin dhe Migracionin.

Megjithatë, në përgjithësi integrimi në tregun e punës është përmirësuar: dhjetë vjet pas valës së migrimeve në 2015–2016, shkallët e punësimit te grupet e prekura janë midis 65 dhe 67 për qind — vetëm rreth tre pikë përqindje nën mesataren e popullsisë, një nivel që bashkë me Norvegjinë e vendos Gjermaninë ndër më të mirat në Evropë. Kjo, sipas studiuesve, lidhet me ofrimin e gjerë të kurseve të integrimit dhe programeve për kualifikim.

Plani i Ministrisë Federale të Brendshme dhe i Zyrës Federale për Migracion dhe Refugjatë (BAMF) për të kufizuar aksesin falas në kurset e integrimit vetëm për ata me "perspektivë pozitive qëndrimi" nxiti protesta nga shoqatat, sindikatat dhe lande të ndryshme dhe u tërhoq pjesërisht. Që nga qershori 2026 ukrainasit, qytetarët e BE-së dhe grupet e tjera pa perspektivë të sigurt qëndrimi mund të marrin përsëri pjesë në këto kurse. Briker paralajmëron kundër prerjeve të thella: "Of course, funds for integration courses can be reduced to some extent, but not to the extent they were cut. If I may say so directly, that is an extremely unintelligent measure. Integration courses are a relatively cheap instrument for integration. They increase employment rates after completion of the course by five to ten percent. Reducing integration courses delays labor market integration and prolongs the use of social benefits. That does not save money, it costs us a lot of money."

Ekspertët propozojnë përmirësime konkrete: përshpejtim të procedurave të azilit që personat me status mbrojtjeje të hyjnë më shpejt në tregun e punës, nisje më e shpejtë e kurseve të integrimit — brenda një muaji nga arritja, riformulim i detyrimit për vendbanim pas përfundimit të procedurave dhe koordinim më i mirë ndërmjet qeverisë federale dhe landeve. Holger Kolb thekson se ligji nuk i përmbush premtimet e emrit: "From an integration law one would expect comprehensive regulation of the integration of the people who live here. But this law is actually specialized material for people who arrived through refugee migration. It would be more useful to better manage public expectations and a regulation that would communicate much more simply and clearly who, under what conditions, has what opportunities for integration."

Foto: material shtypi nga ngjarja