Како во Германија да добивате и до 2.000 евра месечно без да работите — што треба да проверите

Губењето на работното место во Германија често остава голема дупка во домашниот буџет, па дел од луѓето бараат дополнителна финансиска заштита преку приватно осигурување од невработеност. Во зависност од полисата, на пазарот постојат договори кои може да исплаќаат и до 2.000 евра месечно над државниот надоместок.

Државниот надоместок обично се пресметува со 60% од основицата, односно 67% за оние што ги исполнуваат условите за повисока стапка. Овој процент се применува дури откако од претходната бруто‑плата ќе се одземат даноците и одредени социјални придонеси, а кај повисоките примања во пресметката се зема предвид само приход до законски утврдена граница.

Надоместокот од државата е временски ограничен: за лица помлади од 50 години најчесто може да трае најмногу 12 месеци, додека за повозрасните периодот постепено се продолжува — на пример, лице на 58 години кое ги исполнува условите може да прима надомест до 24 месеци.

Приватната полиса не ја заменува државната исплата, туку додава однапред договорена фиксна сума месечно. На некои полиси таа дополнителна исплата може да достигне 2.000 евра, но точниот износ зависи од одредбите во договорот. Како пример: ако некој по губење на работата добива 2.100 евра државен надоместок, полиса што исплатува дополнителни 800 евра месечно ќе ја ублажи разликата во приходот.

Што особено да се провери во полисата

Името „осигурување од невработеност“ може да остави впечаток дека секој вид губење на работното место е покриено, но многу договори содржат исклучоци. Треба јасно да се провери дали самостојно даден отказ, отказ поради сопствено недолично однесување, истекување на договор на определено време или раскинување по спогодба се покриени. Некои полиси имаат и посебни правила за откази во пробниот рок или за однапред најавено намалување на бројот на вработени.

Периодите на чекање и условите за стекнување право на исплата се клучни. На пример, може да постои период на чекање од 90 дена од денот на склучување на договорот — ако лицето изгуби работа во тој период, осигурувањето нема да плаќа. Друг пример е условот дека право на исплата ќе постои само доколку невработеноста трае подолго од 60 дена; по 61‑виот ден исплатата може да се пресмета ретроактивно од првиот ден на невработеноста. Поради тоа, две полиси со слична номинална исплата можат да имаат многу различна практична вредност.

Пред да се склучи полиса, важно е да се спореди со сопствените заштеди и месечни обврски. Приватното осигурување главно служи за одржување ликвидноста по губењето на работата и има поголема корист за лица со високи фиксни трошоци и мали резерви. Ако домаќинството може неколку месеци да преживее од заштедите, можеби ќе може самостојно да ги покрие трошоците наместо да плаќа премии за осигурување.

Осигурувањето од невработеност не смее да се меша со осигурувањето за инвалидност или со надоместокот за боледување — тоа се различни ризици и различни услови за исплата. Самовработените лица, под одредени услови, можат доброволно да се вклучат во законското осигурување во случај на невработеност; барањето по правило мора да се поднесе во рок од три месеци од започнувањето на самостојната дејност. Еден од условите е во претходните 30 месеци да биле задолжително осигурени најмалку 12 месеци или непосредно пред започнувањето на самостојната дејност да имале право на надоместок за невработеност. Во 2026 година стапката на придонесот за осигурување во случај на невработеност изнесува 2,6%, додека кај самовработените придонесот се пресметува според законски утврдена основица.

Главниот совет е јасен: проверете кои причини за отказ се покриени, каков е периодот на чекање, колку долго мора да трае невработеноста пред да почне исплатата, колкав е максималниот месечен износ и споредете ги сите овие услови со висината на вашата финансиска резерва.

Фото: прес-материјал од настанот