COP31 në Antalia: A mund bota të lë pas karburantet fosile?
Delegatët mblidhen nga 9–20 nëntor 2026 teksa valët ekstreme dhe çështjet e financimit e vënë në provë samitin.

Delegatët nga pothuajse çdo shtet do të mblidhen në Antalia nga 9 deri më 20 nëntor 2026 për konferencën klimatike të OKB‑së, COP31. Organizatorët turq dhe presidenca australiane kanë përshkruar samitin me imazhe të shkëlqyera dhe një mesazh të gjelbër, por realitetet klimatike dhe presionet politike e bëjnë arritjen e rezultateve konkrete shumë më të vështirë.
Vala të nxehtësisë, thatësira, zjarre pyjore dhe nivele të ulëta rekord të lumenjve shënuan verën në Europë dhe më gjerë. Më vonë në gusht, përmbytjet e shpejta nga rrëshqitjet dhe shkrirja e akullit në Nepal dhe Tibet shkatërruan fshatra; u vranë më shumë se 1,400 njerëz dhe mijëra u shpallën të zhdukur — ngjarje që ekspertët e lidhin me ngrohjen dhe shkrirjen e akullnajave. Emisionet globale të karbonit vazhdojnë të rriten, dhe OKB ka vlerësuar se kufizimi i ngrohjes në 1.5 °C mbi nivelin paraindustrual nuk është më i mundur.
David Victor, ekspert i klimës në Universitetin e San Diegos, thotë se Marrëveshja e Parisit ndihmoi për të ulur trajektoren e pritshme të ngrohjes — nga rreth 3–3.5 °C në projeksione afër 2.6 °C nëse zotimet aktuale zbatohen plotësisht — por ai paralajmëron se nga samiti nuk duhet pritur një zgjidhje dramatike. "There is no doubt that we can do more," thotë Victor, duke shtuar se procesi i OKB-së mund të bllokohet nga shtete të veçanta pasi vendimet kërkojnë unanimitet. Ai e krahason negociatën me "a huge Christmas tree" të mbushur me zbukurime derisa druri dëgjon nën peshë, dhe nënvizon: "We must acknowledge the reality, that this is just a forum where people talk about certain issues."
Klube klimatike dhe elektrifikimi
Victor dhe specialistë të tjerë shohin mundësi për veprime më të shpejta nëpërmjet koalicioneve më të vogla të qeverive dhe kompanive — "climate clubs" — të cilat mund të adresojnë drejtpërdrejt sektorë si aviacioni, transporti detar dhe elektrifikimi. Një shembull i tillë është konferenca e parë ndërkombëtare për tranzicionin nga karburantet fosile në Santa Marta, Kolumbi, në prill, ku u ftuan përfaqësues të 57 vendeve dhe sektorëve kyç për të diskutuar largimin nga qymyri, nafta dhe gazi.
Turqia dhe Australia kanë vendosur si prioritet industrializimin e gjelbër dhe përshpejtimin e energjisë së pastër. Një objektiv i diskutuar është rritja e pjesës së energjisë elektrike në konsumim të përgjithshëm të energjisë në 35% deri në vitin 2035, nga rreth 20% sot. Një analizë e Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë tregon se përshpejtimi i elektrifikimit mund t'u kursejë vendeve importuese të karburanteve më shumë se 400 miliardë dollarë deri në 2035, krahasuar me nivelet e 2025 — një argument që i afrohet vendeve të varura nga importet si Gjermania dhe BE.
Megjithatë, rezistenca politike dhe ekonomike mbetet: prodhues si Arabia Saudite shpesh kanë bllokuar tekste përfundimtare që përfshijnë plane për të fazuar jashtë karburantet fosile. Edhe Kina, pavarësisht rritjes së kapaciteteve të rinovueshme, mund të kundërshtojë kërkesat e jashtme që ndikojnë në vendimet e saja kombëtare për energjinë.
Financimi klimatik është një tjetër pikë kyçe. Në bisedimet e OKB‑së në Baku në 2024, vendet e industrializuara ranë dakord të siguronin të paktën 300 miliardë dollarë në vit deri në 2035, por burimet e tyre mbeten subjekt debati. Gjermania uli në buxhetin e 2025 ndarjen për financimin ndërkombëtar klimatik në 4.7 miliardë euro, nga 6.1 miliardë euro në 2024. "The level of financial support for developing countries today is far from what would be necessary," thotë Jan Kovalcig i Oxfam Germany, duke paralajmëruar se premtimet e thyer dobësojnë besimin dhe ndikimin diplomatik.
Për shumë vëzhgues, një COP31 i suksesshëm nuk do të jetë domosdoshmërisht një traktat i vetëm i gjerë, por transformimi i deklaratave të mëdha politike në hapa të qartë: investime në rrjetet elektrike dhe kapacitetet e magazinimit, heqje pengesash rregullatore për elektrifikimin dhe bashkëpunim operacional mes qeverive dhe sektorit privat. Kosima Kassel e E3G propozon se përqendrimi i Turqisë te elektrifikimi mund të jetë test praktik, por rezultati në Antalia do të varet nga transformimi i fjalëve në veprime të matshme.
Foto: material shtypi nga ngjarja


