Transplantimi i parë i veshkës nga nëna te fëmija me sindromën Alport

Maqedonia e Veriut kryeu transplantimin e parë të veshkës ku një nënë i dhuroi organin fëmijës së saj me sindromën Alport, njoftuan autoritetet shëndetësore. Ky hap konsiderohet i rëndësishëm për zgjerimin e mundësive të trajtimit për pacientët me këtë sëmundje të rrallë trashëgimore që dëmton indin renal dhe mund të shkaktojë dështim të veshkave.

Përgatitje multidisiplinore dhe udhëzime europiane

Zyra kombëtare për koordinim të transplantimeve tha se testet e përshtatshmërisë konfirmuan përputhshmërinë midis dhuruesit dhe përfituesit, dhe nëna u vlerësua si dhuruese e përshtatshme pas muajsh përgatitjesh klinike në Kliniken e Nefrologjisë dhe Kliniken e Urologjisë. Operacioni përfshiu kirurgë, anesteziologë, internistë dhe imunologë.

“Pse është e rëndësishme, sepse për herë të parë ne zbatojmë rekomandimet e tre shoqatave profesionale evropiane të publikuara në vitin 2024 që, megjithëse Alport është një sëmundje gjenetike që një prind mund ta bartë, nëse prindi nuk ka shenja klinike të sëmundjes dhe është mbi 40 ose 45 vjeç mund të jetë dhurues. Një nënë e guximshme, me të vërtetë e guximshme me zemër të madhe, pas përgatitjeve të gjata në Kliniken e Nefrologjisë dhe Kliniken e Urologjisë — ato përgatitje zgjatën disa muaj, kolegët kirurgë, anesteziologë, internistë, imunologë të gjithë që ishin të përfshirë në këtë proces arritën të na fusin në trendet botërore, ndoshta edhe ndër të parët që të transplantojnë një nënë mbartëse të gjeneve të një fëmije me sëmundje manifestohej,” deklaroi prof. dr. Biljana Kuzmanovska, Koordinatore Kombëtare për Transplantime.

Zyra e transplantimeve gjithashtu raportoi shifrat kombëtare për vitin 2026: u realizuan nëntë transplantime nga dhurues të gjallë dhe shtatë transplantime të veshkës nga dhurues të vdekur.

Autoritetet theksuan se gjatë vitit 2026 deri tani janë përpunuar dhjetë dhurues potencialë me vdekje cerebrale të diagnostikuar, të cilëve organet u ishin të përshtatshme për dhurim, ndërsa katër transplantime janë kryer nga dhurues të vdekur pas marrjes së pëlqimit.

“Është e vështirë të bisedosh me të gjithë, të gjithë humbin një të afërm, por nuk ka më të vështirë sesa kur bisedon me një prind që humb një fëmijë. Dhe nga statistikat që kemi, më shumë prindër dhanë pëlqim që fëmijët e tyre të dhurojnë organe. Ndoshta kjo është një ngushëllim për ta që një pjesë e fëmijëve të tyre do të vazhdojë të jetojë. Por me të vërtetë është e vështirë, kush nuk ka qenë prezent në ato biseda nuk mund të dijë sa emocionalisht ngarkuese dhe të vështira janë, dhe ne ndiejmë dhimbjen me familjen e dhuruesit, dhe para nesh është një detyrë e madhe për të organizuar transplantimin,” shtoi Kuzmanovska.

Ajo po ashtu vuri në dukje se Ligji për dhurimin e organeve është miratuar në Parlament; aktet nënligjore dhe harmonizimi ndërsektorial janë në proces. Kur të përfundojnë ato, sipas Kuzmanovskës, mund të aplikohet modeli i ashtuquajtur hibrid që lejon që një person të shprehë vullnetin gjatë jetës, ndërsa sistemi aktual mbetet pëlqimi i supozuar.

Foto: material shtypi nga ngjarja