Расте вандализмот врз камери за брзина — производителите одговараат со поиздржливи уреди

Во светот расте вандализмот врз камери за контрола на брзината, па производителите реинженерски ги зацврстуваат уредите и нивните куќишта за да издржат удари, запалување и дури и истрели. Слични уреди беа поставени и на македонските улици и патишта од почетокот на годинава.

Проблемот е особено изразен во Франција: радари и камери со години се палат, кршат, прскаат со боја или се онеспособуваат на друг начин. За време на протестите на „жолтите елеци“, кои почнаа во 2018 година, беа оштетени или уништени околу 60 отсто од тогашните приближно 3.200 камери за контрола на брзината.

Трка меѓу заштитата и начините на уништување

Нападите не се ограничуваат само на Франција. Во Велика Британија, во почетокот на 2000-тите, во организирана кампања беа уништени повеќе од 700 камери, а слични инциденти се регистрирани и во САД и во други европски земји. Како одговор, производителите ги зацврстуваат куќиштата на камерите: кај новите модели се користат дебел челик и материјали отпорни на куршуми, а електрониката и оптиката се сместуваат подлабоко во заштитното куќиште.

Сепак, потполна заштита практично не постои. Дури и најцврстите камери можат да бидат онеспособени со боја нанесена врз објективот, со пожар или со физичко поместување на целиот уред. Во Франција вандализмот продолжува и денес: според процените, стотици камери кои ја бележат брзината се надвор од употреба во секој момент, а одржувањето и поправките секоја година ги чинат властите десетици милиони евра.

Во национален контекст, камерите од проектот „Безбеден град“ се веќе вклучени на патот кон Охрид, а наскоро ќе бидат пуштени и во самиот град. Отпорот кон системите за автоматска контрола долго време надминува само избегање од казни: во многу земји тие станаа симбол на незадоволство од автоматизираниот надзор и од сообраќајната политика, што создава постојана трка помеѓу новите начини на заштита и новите начини на уништување.

Фото: Слободен печат / Драган Митрески