Manastiri i Slivnicës pranë Prespës: burim me famë për ujë ‘shëruese’

Në shkëmbinjtë e Malit Baba, në natyrën e ruajtur të rajonit të Prespës, ndodhet Manastiri i Slivnicës, rreth tre kilometra nga fshati Slivnica në bregun lindor të Liqenit të Prespës. Kushtuar Lindjes së Shën Mërisë, manastiri prej shekujsh tërheq pelegrinë, vizitorë dhe admirues të trashëgimisë kulturore.

Vlera historike, pikturat dhe burimi

Kisha në manastir është ngritur në vitin 1607; pikturat murale në brendësi datojnë nga i njëjti shekull. Në brendësi spikat ikonostasi prej druri me dyert perandorake dhe kryqin e madh, që dëshmojnë për traditën e gjatë të artit kishtar në këtë zonë.

Përveç vlerave arkitekturore dhe artistike, manastiri njihet për burimin në oborr, i cili sipas traditës lokale ka ujë me veti shëruese dhe mrekullibërëse. Qarkullojnë tregime për çifte që pasi patën vështirësi për të pasur fëmijë, erdhën këtu në lutje dhe më pas besuan që lutjet u ulen. Disa dëshmi përmendin veta që pas 19 vjet martesë ishin pa fëmijë para se ta vizitonin vendin.

Kompleksi i manastirit përfshin edhe konakët, të ndërtuar në fund të shekullit XVII, por të goditur dy herë nga zjarret dhe të dëmtuar rëndë. Rinovimi filloi në vitin 1994 dhe deri në 1998 u rikthyen 20 konakë me gjithsej 90 shtretër, duke mundësuar rikthimin e mysafirëve dhe organizimin e tubimeve tradicionale.

Tradita lokale kujton se rrethinat dikur ishin të mbuluara me pyll pishash që më vonë u shkatërrua nga një zjarr i madh. Pavarësisht fatkeqësive natyrore dhe ndryshimeve me kohën, manastiri e ruajti rolin e tij si vend i qetësisë shpirtërore dhe lutjes.

Xha Boško, i cili kujdesej për manastirin, rrëfeu se fama e ujit u përhap jashtë komunitetit dhe tërhoqi njerëz nga besime dhe etni të ndryshme në kërkim të ngushëllimit dhe ndihmës. Ai ndau edhe një histori personale: dikur ishte komunist i bindur dhe nuk besonte në Zot, por një incident me një gjarpër — një përpjekje për t’u kafshuar që u shmang me fat — ishte kthesa që e çoi drejt besimit.

Nuk ekzistojnë dëshmi shkencore që të konfirmojnë vetitë shëruese të ujit, por traditat gojore vazhdojnë të jetojnë. Për shumë vizitorë burimi ka kryesisht kuptim shpirtëror: simbol i shpresës, bekimit dhe besimit në ndërmjetësimin e Shën Mërisë. Sot Manastiri i Slivnicës mbetet një nga vendet e njohura shpirtërore dhe kulturore‑historike të Prespës, më shumë se katër shekuj i vjetër dhe i rrethuar nga bukuri natyrore.

Foto: material shtypi nga ngjarja