Три години по палењето на „алфа ромео“ во Скопје: обвинети мртви, жртвата и понатаму плаќа кредит
Двајца од осомничените за палењето се мртви, еден избега, а правосудниот процес се одолговлекува додека сопственичката отплаќа кредит за уништениот автомобил.

Три години по палењето на „алфа ромео“ во центарот на Скопје на 29.11.2023, случајот останува испреплетен со смрт, бегство и неоправдани прашања — додека сопственичката и натаму исплаќа кредит за возилото кое не постои.
Жртвата раскажува дека деновите пред палењето добивала анонимни телефонски повици; броевите биле различни, скриени или за еднократна употреба, а понекогаш машки глас ѝ го изговарал името. Последниот повик пред палењето бил на 24 ноември. Возилото било запалено во текот на ноќта, а сопственичката со часови не знаела што се случило; полицијата ѝ јавила подоцна дека нејзината „алфа ромео“ е опожарена и останала само остатоци.
Приведувања, обвиненија и нови премрежија
Неколку дена по настанот полицијата изврши претрес во изнајмен стан и приведе три лица: Мартин Сипковски, Дамјан Тодосиевски викан Жаволот и Бончо Димовски. На Дамјановиот телефон била пронајдена снимка испратена од Мартин и Бончо како го палат возилото, што помогнало да се поврзат осомничените со пријавата. Жртвата вели дека никогаш не ги познавала и дека во трите години по инцидентот не ги видела на судење.
Во соопштението на СВР Скопје се наведува дека СВР Скопје поднел кривични пријави против М.С. (20) од Скопје поради постоење основи на сомнение за сторени три кривични дела „предизвикување на општа опасност“, против Д.Т. (35) од Скопје поради постоење основи на сомнение за сторено едно кривично дело „поттикнување“ и две кривични дела „помагање“ и против Б.Д. (37) од Скопје поради постоење основи на сомнение за сторени три кривични дела „соизвршителство“, во врска со кривичните дела „предизвикување на општа опасност“; полицијата истакнува дека сторителите ја снимале палењето со мобилен телефон. Подоцна МВР ги спои случаите за палења и пукања во еден предмет во јули 2024 година.
Истрагата доби дополнителни слоеви во септември 2024 кога Сипковски беше приведен за обид за убиство (дејството датирано на 15 септември 2024). Во јуни 2025 тој е прогласен за виновен и осуден на 7 и пол години затвор; пресудата не беше правосилна, а на почетокот му беше одреден куќен притвор.
Во октомври 2025 Сипковски ја напушти Македонија со лажен пасош. Загина на 01 октомври 2025 година околу 21:30–21:45 часот во стан на улицата Косовска во Белград откако ненамерно ја активирал експлозивната материја (пентрит) која му била дадена еден ден порано; ДНК анализа го потврди идентитетот. Српската полиција уапси 25‑годишниот Филип В., српски државјанин, осомничен за нелегално поседување на експлозив; истрагата наведе дека експлозивот тежел околу 1,5 килограми и наводно бил наменет за ликвидација на познат нарко дилер.
И покрај потврдата за смртта од српските судско‑медицински власти, македонскиот суд долго време го третираше Сипковски како жив за процесни цели: барањето за прибавување на посмртница преку Министерството за правда се одолговлекуваше, па Основниот кривичен суд и понатаму го повикуваше на рочишта повеќе од една година по неговата смрт. Жртвата тврди дека обвинителството не ја повикало навреме да даде исказ и дека сама побарала увид во предметот, каде што ги видела имињата Дамјан Тодосиевски, Бончо Димовски и Мартин Сипковски. Во меѓувреме не е откриен нарачателот ниту мотивот, а сопственичката продолжува да ги отплаќа обврските по кредитот за изгореното возило.
Во писмото објавено од семејството на Сипковски стои:
„Сакам јавно и одговорно да кажам дека тоа не е вистина! Мојот син беше бунтовен, како и многу млади луѓе во тие години. Имаше детски и пубертетски грешки, но никогаш не бил насилен човек и никогаш не би одзел туѓ живот. Имаше судири со законот, но никогаш поврзани со тежок криминал. Мартин беше цела една година во домашен притвор во Македонија, во нашиот дом, во рамки на истрага која од самиот почеток беше сомнителна, бидејќи сите докази укажуваат дека тој воопшто не бил присутен на местото на настанот. Особено е важно да се нагласи дека Мартин не беше првообвинет во случајот. Под сомнителни околности, подоцна беше вклучен во процесот, иако првообвинетиот одамна е избеган во Белград и не живее во Македонија.,,"
Фото: прес-материјал од настанот


