Besimtarët kremtojnë Përshpërthimin e Virgjërës Mari

Kristianët ortodoksë sot kremtojnë Përshpërthimin (Udhërrëfimin) e Virgjërës Mari, një festë që përkujton përfundimin e jetës së saj tokësore dhe kalimin në praninë e përjetshme. Liturgjitë dhe traditat lokale rikujtojnë episode nga jeta e Krishtit dhe përshkrimet e ditëve të fundit të Marisë.

Ngjarimet e fundit dhe tubimi i apostujve

Sipas traditës, Zoti, i Cili në Sinai ua dha pesë urdhërimet me të pestën: "Ndero babanë tënd dhe nënën tënde", me shembull tregoi si duhet të nderohet nëna e Tij. Kur qëndronte i kryqëzuar, u kujtua për nënën e Tij dhe, duke treguar ndaj apostullit Gjon, i tha: "Grua, ja i ke djalin!" Pastaj i tha Gjonit: "Ja e ke nënën!" Pas kryqëzimit, Maria u vendos në shtëpinë e Gjonit në Sion, në Jeruzalem, dhe me lutjet, këshillat dhe durimin e saj ndihmoi shumë apostujt.

Engjëlli arkangjel Gabrrieli i shpalli se pas tre ditësh do të prehej dhe i dha një degë palmash për t'u mbajtur në funeralin e saj. Ajo dëshironte të shihte përsëri apostujt, dhe sipas rrëfimit të traditës, të gjithë apostujt u tubuan menjëherë në shtëpinë e Gjonit në Sion, të mbështetur në re nga engjëjt; Maria i inkurajoi, i qetësoi dhe u dha këshilla, dhe më pas me qetësi ia dorëzoi shpirtin e saj Zotit pa ndonjë vuajtje trupore.

Trupi u vendos në Kopshtin e Gethsemanit, në varrin e shenjtërve Joakim dhe Ana. Një re e fshehu procesionin nga armiqtë hebrenj, ndërsa një prift hebre Atonij, që e kapërceu arkën me qëllimin ta kthejë, në atë çast i humbi të dy duart nga një engjëll; më vonë, pasi shpalli se u besoi te Zoti Jezusi Krishti, u shërua. Apostulli Thoma erdhi të tretën ditë dhe deshi të puthte trupin; kur apostujt hapën varrin, gjetën vetëm pallton — trupi nuk ishte brenda.

Tradita thotë se atë mbrëmje vetë Virgjëra i shfaqej apostujve e rrethuar nga turma engjëjsh dhe u tha: "Gëzohuni, do të jem me ju përgjithmonë". Mosha e saktë në të cilën prehej Maria nuk dihet me siguri, por mbizotëron mendimi se në fund të jetës së saj tokësore kishte "më shumë se gjashtëdhjetë vjet".

Kisha në vende të ndryshme kremton këtë festë me liturgji, lutje dhe shpesh me procesione; për besimtarët ajo mbetet një përkujtim solemn i ndarjes tokësore, por edhe një festë e shpresës dhe pranisë së vazhdueshme të Marisë në jetën e kishës.

Foto: material shtypi nga ngjarja