Верниците го одбележуваат Успението на Пресвета Богородица

Православните верници денеска го одбележуваат Успението на Пресвета Богородица — празник кој ги потсетува на крајот од земниот живот на Мајката Божја и нејзиното преселување во вечноста. Во литургиските служби и народното предание овој ден е исполнет со сеќавања од настани поврзани со нејзиниот живот и место во спасителната историја.

Состанокот на апостолите и мирниот минак

Според преданието, Господ, Кој на Синај заповеда со петтата заповед: „Почитувај ги таткото свој и мајката своја“, со Својот пример покажа како треба да се почитува својата родителка. Кога висеше на крстот во маки, се сети на Неговата мајка и покажувајќи на апостолот Јован, рече: "Жено, ете ти син!" Потоа му рече на Јован: "Ете ти мајка!" По овие случувања, Богородица се насели во домот на Јован на Сион во Јерусалим и остана таму до крајот на нејзините денови, помагајќи им на апостолите со молитва, совети и трпеливост.

Пред својот упокој Архангелот Гавриил ѝ јави дека по три дена ќе биде земена и ѝ даде палмова гранка за да ја носат на нејзиниот погреб. Богородица посака повторно да ги види Христовите апостоли и, според преданието, сите апостоли, носени на облаци од ангели, се собрани во домот на Јован на Сион; таа ги охрабри, ги посоветува и ги утеши и мирно го предаде својот дух на Бога без телесна мака.

Поровката ја пренела телото во Гетсиманската градина, во гробницата на светите Јоаким и Ана. По Божја Промисла поворката ја сокри облак, а еврејскиот свештеник Атониј, кој го допрел одарот со намера да го преврти, во тој миг беше лишен од двете раце од ангел; подоцна тој повика за помош и откако прогласил дека поверувал во Господа Исуса Христа, бил исцелен.

Апостолот Тома пристигнал на третиот ден и посакал да го целива телото; кога апостолите го отворија гробот, ја најдоа само плаштаницата — телото не беше во гробот. Таа вечер самата Пресвета Богородица им се јавила на апостолите опкружена со мноштво ангели и им рекла: "Радувајте се, ќе бидам со вас вовек". На која возраст точно се упокои не се знае, но преовладува мислењето дека на крајот од возниот живот имала "повече од шеесет години".

Во црквите низ земјата празникот се одбележува со литургии, молитви и повремени процесии. За многумина овој ден е и тажен спомен на човечката смрт, и радосно славење на надежта дека Мајката Божја продолжува да застапува и да се моли за верниците.

Фото: прес-материјал од настанот