Jeta nën bomba: tregime nga Sloviansk përpara dimrit

Hanna Sokolova — 26 tetor 2026.

Sloviansk ndodhet në vijën e frontit në lindje të Ukrainës; shumë banorë e kanë lënë qytetin, por ata që kanë mbetur përpiqen të vazhdojnë jetën ndërsa sulmet vazhdojnë. Një reportere vizitoi qytetin dhe bisedoi me njerëzit që thonë se nuk kanë ku të shkojnë.

Jetë përtej ndërtesave të dëmtuara dhe rrugëve të zbrazëta

Në një oborr në pjesën perëndimore të qytetit, i rrethuar nga pallate të goditura, një grua e moshuar varet një qilim të pluhurosur në një strukturë metalike të xhunglës së fëmijëve. Tetiana thotë se e nxori qilimin nga apartamenti i saj, tashmë i mbushur me rrënoja, për ta pastruar pasi një goditje ruse preku lagjen. Njëra nga bombat goditi një ndërtesë pesëkatëshe, prishën një pjesë të bllokut dhe plagosi shtatë persona.

"Dritaret fluturuan drejt meje, por nuk më preknë asnjëherë", kujton Tetiana dhe shton se një bombë tjetër goditi katin e dytë të bllokut fqinj. "Në katin e katërt jetonte një grua që ulëriste për ndihmë. Arritën ta shpëtojnë para se ajo pjesë e ndërtesës të shembej." Megjithë ofertën për evakuim, Tetiana — me një pension prej 3.400 hryvnia (rreth 67 euro) — thotë se nuk ka mundësi ta lërë qytetin. "Edhe nëse do të merrja 2.000 hryvnia për zhvendosje, nuk do të mund të rrija askund me rreth njëqind euro në muaj. Qiratë tani mund të arrijnë deri në 20.000 hryvnia në muaj", shpjegon ajo. Në pjesën e saj të qytetit funksionojnë rryma dhe uji, por gazi është i ndërprerë. "Do të mbijetohemi. Gjithçka do të jetë mirë, këtë u them të gjithëve. Shumë dua ta besoj këtë", shton ajo.

Pastrimi i apartamenteve të dëmtuara është bërë rutinë. Një burrë riparon vetë dritaret e thyera ndërsa të tjerët përpiqen të shpëtojnë çfarë ka mbetur pas sulmeve. Një çift i ri, i evakuuar në rajonin e Kievit, u kthye për të marrë sendet personale dhe për të ngulur dritaret me drurë; ndërsa punonin, një sulm tjetër rus goditi një ndërtesë ku ndodheshin qendra e ndihmës së shpejtë dhe zyra e Kryqit të Kuq. Zjarrfikësit luftuan flakët ndërsa shpëtuesit nxorën pajisje dhe pastruan xhamin e thyer. Tetë persona u plagosën në këtë sulm.

Një shpëtues papritmas brofi: "Aeroplanë!" dhe të gjithë e braktisën menjëherë ndërtesën. Megjithatë shumë njerëz nuk zbresin në bodrumet dhe presin në stolat midis blloqeve. Pensionistja Natalia tregon se qëndroi në ballkon gjatë një goditjeje të fundit. "Ndihesha sikur dikush më goditi në kokë. Shpërthimi ishte i zhurmshëm", thotë ajo. Natalia kujdeset për motrën e saj binjake të paaftë dhe ankohet se buka nuk gjendet çdo ditë. "Sot nuk arrita ta blej buken për të, prandaj i solla biskotë të pjekur dy herë", shton ajo.

Në qendër dëmet janë të mëdha dhe vetëm disa dyqane janë ende hapur. Nga rreth 100,000 banorë sa kishte më parë, kanë mbetur rreth 20,000, kryesisht të moshuar që nuk kanë ku të shkojnë. Vasyl, që erdhi nga fshati Maiaky në veri të Sloviansk, thotë se njerëzit janë mësuar të jetojnë nën granatime. "Jemi mësuar të jetojmë me granata", thotë ai dhe shton: "është një zakon i keq nga i cili duhej të liroheshim shumë kohë më parë."

"Nuk e mbaj mend kur kam fjetur për herë të fundit pa u zgjuar gjatë natës", thotë Irina, e cila refuzon të braktisë macet e saj. "Pi valerianë, por as atë nuk më ndihmon shumë", shton ajo. Në treg, shitësit përpiqen të mbajnë stendat pavarësisht se ka më pak tregtarë dhe blerës pasi sulmet e fundit plagosën të paktën tre persona. Shitësja e veshjeve të brendshme për gra, Valeriia, punon së bashku me vajzën e saj pesëvjeçare Sofia, sepse kopshtet janë të mbyllura. "Jemi mësuar tashmë me këtë jetë. U evakuuam në 2022, pastaj u kthyevëm, dhe tani përsëri presim një evakuim të ri", thotë ajo. Gjyshja e tyre, Tetiana, ka nisur të dërgojë mallra në rajonin e Dnipropetrovskut me shpresë se familja do të gjejë strehim atje.

"Është e vështirë ta shohësh sesi po e shkatërrojnë Ukrainën tonë", thotë Tetiana me lot. "Shpresoj se do të kthehemi. Por kur mendoj për Bakhmutin, tashmë nuk kanë mbetur shtëpi ku njerëzit të mund të kthehen. Besoj se djemtë tanë do ta mbrojnë qytetin, edhe pse e di sa e vështirë është."

Foto: material shtypi nga ngjarja