Filip (27) nga Duraçka Reka — groomer në Shkup dhe blegtor me 150 dhi

Filip Mitovski, 27-vjeçari nga fshati Duraçka Reka i Kriva Pallankës, arrin të bashkojë qytetin dhe fshatin: në Shkup ndërton karrierë si groomer, ndërsa çdo çast të lirë e kalon në fermën familjare ku së bashku me prindërit kultivojnë fruta dhe perime organike dhe mbajnë rreth 150 dhi.

Për Filipin, fshati nuk është vend nga i cili duhet të ikësh, por vend që i jep qetësi dhe plotësi. Era e barit të freskët, perëndimi i diellit mbi malin, oborri i mbushur me lule dhe vetëdija se me duart e tua krijon ushqim të shëndetshëm janë arsyet për të cilat ai kthehet atje çdo fundjavë.

Ritmi i ditës së punës: dhjerrje në mëngjes, fusha dhe ndërrimi i tretë

Filip e përshkruan ditën si një sërë aktivitetesh që i diktohen nga nevojat e kafshëve dhe bimëve: ngrihet herët, shkon tek dhitë, i mjel dhe u jep ushqim derrave, shpie kuajt, organizon mbrojtjen dhe shëtitjen e qenve dhe maceve, dhe pastaj ujit e pastron kulturat dhe lulet. Rutina shtrihet nga lindja e diellit deri në mbrëmje, me shumë momente kur puna kalon në ndërrimin e tretë, por, siç thotë ai, lodhja është më e vogël kur punon atë që e do.

Në pronën familjare kultivohen kultura të ndryshme bujqësore: fasule, patate, speca, domate, kastravecë, sallatë, majdanoz, lakër, pashkërrua (porri), karrota, bizele të gjata, bizele, hudhër dhe qepë. Nga frutat ka mollë, dardha, qershi, kumbulla, manaferra, mjedra, rrush të egër, frutat e kapinit, aroninë, pjeshkë, lajthi, gështenja dhe arra. Përveç kësaj, familja mban rreth 150 dhi dhe prodhon produkte qumështi në fermë.

Edhe pse investojnë shumë punë, Filip paralajmëron për problemet që godasin fermat e vogla familjare: nuk ka blerje për dhentë, nuk ka blerje për qumështin, bëhet djathë sepse tregu është i pasigurt, subvencionet vonojnë, dhe mbështetja nga shteti është e pamjaftueshme. Kur nuk ekziston një treg i sigurt, dhe ushqimi futet me import, të rinjtë shpesh shohin shansin jashtë vendit.

Në oborr, lulet i sjellin gëzim të shtuar: "Oborri im është plot me lule: dali, zambaku dhe surfiniat. Lulet kërkojnë pak dashuri, por japin shumë. Dashuria për lulëzimin u lind që kur jam kujtuar për veten. Ndjenja është e mrekullueshme, të qetëson, e di që nuk do të të bëjnë dëm. Ndjenja është e mrekullueshme kur ato çelin, e di që ti i ke dhënë jetë. E njëjta gjë është kur nëna mban një foshnjë në bark dhe pas 9 muajsh sjell jetë. Ndjenja është e mrekullueshme.", thotë Filip.

Punimi si groomer në Shkup, shton ai, kërkon durim dhe qetësi dhe përputhet mirë me punën në fermë: "Punoj edhe si groomer, një profesion që kërkon shumë durim, precizion, dhe mbi të gjitha shumë dashuri për qentë dhe macet. Kjo punë është psikologjike dhe nuk mund ta bëjë çdo njeri pasi kërkon durim, qetësi dhe shumë dashuri. Pra, kjo punë më shumë përkushtohet sepse je në komunikim me kafshët, jo me njerëzit, dhe për këtë arsye e zgjodha ta bëj."

Foto: material nga shtypi i ngjarjes