Kryefaqja
Bota

Studim ndërkombëtar: BMI vetëm nuk mjafton për diagnostikimin e obezitetit

Analizë në Kina, MB, SHBA dhe Spanjë tregon se ndarja klinik/preklnik e obezitetit parashikon ndryshime të mëdha në outcome.

·Bota
Studim ndërkombëtar: BMI vetëm nuk mjafton për diagnostikimin e obezitetit

Një studim i madh ndërkombëtar, që analizoi të dhëna shëndetësore të 844,108 të rriturve nga Kina, Mbretëria e Bashkuar, Shtetet e Bashkuara dhe Spanja, tregon se mbështetja vetëm te indeksi i masës trupore (BMI) mund të nën- ose tepricaktojë obezitetin, duke rrezikuar trajtime jo të përshtatshme.

Shqyrtohet korniza që ndan obezitetin në klinik dhe preklinik

Kërkimi, i botuar në revistën Nature, krahasoi klasifikimet e bazuara në BMI me një kornizë të propozuar në janar 2025 në Lancet Diabetes & Endocrinology, e cila rekomandon ndarjen në dy kategori: obezitet klinik, ku yndyra e tepruar dëmton funksionin e organeve ose aktivitetet e përditshme, dhe obezitet preklinik, ku yndyra shton rrezikun shëndetësor por funksioni trupor mbetet i ruajtur.

Shkencëtarët nga King’s College London, udhëhequr nga profesori Francesco Rubino, kreu i Departamentit të Kirurgjisë Metabolike dhe Bariatrike, dhe autori i parë An Pan nga Huazhong University of Science and Technology në Wuhan, shqyrtuan nëse kjo ndarje identifikon më mirë obezitetin dhe parashikon rezultatet shëndetësore.

Analiza zbuloi se vetëm përdorimi i BMI-së jepte vlerësime të pasakta në të katër popullatat. Shtimi i rrethit të belit dhe raportit bel-lartësi në vlerësimet e bazuara në BMI reduktoi gabimet: me BMI vetëm mungoi niveli i yndyrës trupore që tregon obezitet tek deri në 8.6% të pjesëmarrësve, ndërsa deri në 3.1% u klasifikuan gabimisht si persona me obezitet.

Studimi tregon se obeziteti klinik përbënte midis 23% dhe 31% të të gjitha rasteve të obezitetit, me përhapje popullsie prej 5.6% deri 10.9%. Të dy kategoritë lidhen me pasoja shumë të ndryshme shëndetësore: obeziteti klinik ka një rrezik të konsiderueshëm më të lartë për vdekshmëri, ndërsa obeziteti preklinik tregoi vetëm një rritje më të moderuar të rrezikut. Midis 77% dhe 91% e njerëzve të klasifikuar fillimisht me obezitet preklinik nuk kaluan në obezitet klinik gjatë 10 vjetëve të ndjekjes.

"People with obesity deserve care tailored to their needs — neither less nor more," tha profesori Francesco Rubino, duke nënvizuar se BMI-ja e vetme nuk mund të tregojë nëse dikush është tashmë i sëmurë apo vetëm në rrezik.

"The pronounced differences in prognosis between clinical and preclinical obesity, consistently observed across countries and ethnic groups, support the global adoption of the new framework to improve care and obesity policies worldwide," tha An Pan.

Autorët propozojnë që ndarja të ndihmojë profesionistët e shëndetit të përcaktojnë më mirë kush ka nevojë për trajtim për sëmundje ekzistuese dhe kush do të përfitonte nga ndërhyrjet parandaluese, në vend që të zbatohet i njëjti qasje për të gjithë me BMI të lartë.

Foto: material shtypi nga ngjarja

Artikuj të ngjashëm