Кинеските технолошки брендови ги потиснуваат западните конкуренти глобално
Од акциски камери до електрични автомобили, кинеските компании растат благодарение на синџири на снабдување, автоматизација и брзо иновирање.

Кинеските потрошувачки технолошки брендови освојуваат сѐ поголем дел од глобалните пазари — од акциски камери и паметни телефони до електрични автомобили и роботски правосмукалки — иако остануваат сериозни прашања за приватноста и националната безбедност.
Дали се сеќавате кога GoPro беше синоним за акциски камери? На својот врв во 2015 година американската компанија продаде околу 6,6 милиони уреди и држеше повеќе од 70 проценти од пазарот; денес таа се бори да остане конкурентна. Главните противници доаѓаат од Кина: DJI и Insta360 влегоа на пазарот во 2019, односно во 2021 година и сега сочинуваат повеќе од 90 проценти од глобалната продажба на паметни рачни камери.
Корисници кои преминале кон кинеските уреди забележуваат подобрување. Александер Ханеман, кој редовно снима мотоциклистички возења, вели дека пред околу две години преминал од GoPro на Insta360: „Квалитетот е многу подобар отколку кај GoPro, дури и кога забрзувам и влегувам во свиоци со брзина од околу 80 километри на час“, изјави тој за ДВ.
Што ѝ дава предност на Кина
Случајот со GoPro не е изолирана појава. Од околу 2010 година многу кинески брендови не само што ги достигнаа, туку и ги надминаа некогаш доминантните западни компании во индустријата за потрошувачка технологија — од паметни телевизори до роботски правосмукалки. „Кина и денес произведува достапни производи“, вели Крис Переира. „Но, тие производи се и со висок квалитет“, додава тој.
Експертите ги нагласуваат ефектите на кластерите во градови како Шенжен, Хангжу и Шангај, високо интегрираните синџири на снабдување, автоматизацијата и примена на вештачката интелигенција во фабриките, брзите регулаторни реакции и релативно ниските трошоци за труд. „Синџирот на снабдување во Шенжен е практично незаменлив кога станува збор за намалување на трошоците и брз развој на производи“, вели Џои Ченг. „Особено како стартап, мора брзо да пласирате производ на пазарот, во спротивно ќе бидете исфрлени од трката“, додава тој.
Сепак, недовербата кон кинеските технолошки фирми останува значаен проблем. Според неодамнешна анкета, повеќе од 90 проценти од Европејците не им веруваат на кинеските технолошки компании кога станува збор за нивните податоци, а околу 80 проценти не им веруваат ниту на американските компании; Германците покажале највисоко ниво на недоверба. Германската блогерка за патувања Надин, која користи производи на DJI и Insta360, вели дека дома не би користела азиски производи: „Мојата роботска правосмукалка е од германска компанија токму поради тоа. Така податоците остануваат во рамки на германските прописи. На крајот, производителите можат директно да се поврзат со камерата“, изјави таа.
Поради безбедносните ризици и трговските дефицити, САД и повеќе западни земји воведоа царини, црни листи и ограничувања за кинескиот увоз и компании. На крајот на јули, администрацијата на Доналд Трамп го забрани увозот на хуманоидни роботи произведени надвор од САД. Претставник на кинескиот производител Primebot изјави: „Можеби ќе бараме соработка со локална американска компанија. Друго потенцијално решение е изградба на фабрика таму“, рече тој.
Аналитичарите очекуваат овие мерки да го забрзаат префрлањето на дел од производството во странство и да поттикнат кинески фирми да се фокусираат на премиум сегментите. Переира проценува: „Кинеските власти и компании сфаќаат дека производството мора до одреден степен да се локализира. Една причина е олеснување на извозните предизвици, а друга е градење локална доверба“, вели Переира. „Кинеските регулатори многу јасно и брзо ви кажуваат што можете да направите. Таа брзина им помага на компаниите да се развиваат и да успеваат во странство“, додава тој. „Ако со недели чекате одговор, ќе го изгубите бизнисот“, заклучува Переира.
Фото: прес-материјал од настанот


