Dobësitë e institucioneve dhe mungesa e qendrave-shelter në rrethin e Bogdancit

Vrasja e 17-vjeçares Biljana Kirić në Bogdanci risolli në vëmendje pyetjen nëse institucionet njohin dhe reagojnë ndaj rreziqeve ndaj jetës së grave, apo rastet e dhunës trajtohen si incidente rutinore.

Procedurat dhe mungesa e shërbimeve lokale

Gjatë debatit në mbrëmje, gjyqtarja Gabriela Gajdova, avokatja Neda Chalovska dhe Elena Dimushevska nga Rrjeti Kombëtar Kundër Dhunës ndaj Grave identifikuan dobësi procedurale dhe mungesë shërbimesh që sipas tyre kontribuuan në tragjedinë.

Avokatja Neda Chalovska paralajmëroi se “pas njoftimit Biljana mbeti pa asnjë mbrojtje për 20 ditë edhe pse Ligji për drejtësinë e të miturve, thotë ajo, kur viktima është fëmijë procedura është urgjente, dhe prokurori publik vendos të ndjekë procedurë të rregullt dhe nuk ka asnjë vendim për siguri, sipas Kodit të Procedurës Penale, sepse masa e shqiptuar në gjykatë civile nuk e përjashton prokurorin që të kërkojë masë sigurie ose masë tjetër për përcaktimin e prezencës, si p.sh. arrest shtëpiak. Këtu kemi një viktimë veçanërisht të cenueshme, që është e mitur, e cila ndërpreu arsimin për dy javë sepse ishte e frikësuar dhe nuk shkoi në shkollë për dy javë,” dhe vuri re se ishte veshur me një bluzë me emrat e grave viktima të dhunës si Ajnet, Suzana, Rosica, Ivana dhe Katja, Tankica, Ramajana…

Gjyqtarja Gabriela Gajdova tha se ajo “ka përshtypjen se detyra po përmbushet në mënyrë formale dhe përmes trajnimeve që mbajmë shoh se vlerësimi i rrezikut bëhet bazuar në formularë që i kanë si Ministria e Punëve të Brendshme ashtu edhe Qendra për Punë Sociale.” Ajo shtoi: “Dua të theksoj se vlerësimi i rrezikut është shumë më tepër se një listë kontrolli dhe vendosja formale e pyetjeve dhe marrja e përgjigjeve.”

Elena Dimushevska theksoi se “kjo nuk është rasti i parë ku flasim për vlerësimin e rrezikut, por një çështje që hapet prej vitesh. Ajo thekoi se edhe sikur të kishte pasur propozim që kjo vajzë të vendosej në një strehë apo t’i jepej përkrahje psikologjike, ajo nuk do të mund ta merrte sepse në rrethin e Bogdancit nuk ekziston asnjë shërbim i lirë përveç Qendrës për Kujdes Social.”

Folësit e paraqitën problemin si një kombinim të formalizmit në vlerësimet e rrezikut, përdorimit të pabarabartë të kompetencave të prokurorisë dhe mungesës së qartë të shërbimeve lokale — veçanërisht strehave — që lënë viktimat e cenueshme pa mundësi mbrojtjeje të menjëhershme. Ata kërkuan procedura më të shpejta, të ndjeshme ndaj fëmijëve dhe zgjerim të shërbimeve falas psikososiale dhe strehimore në komunat më të vogla.

Foto: material shtypi nga ngjarja